تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٦ | ۱۱:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم

جهنّم یا بهشت را خود انسان می سازد، شیء خارجی نیستند بلکه به تناسب اعمال خوب یا بد انسان آنها خلق می شوند. چون حجابهایی مثل تن مانع آنند که انسان خود را در هر عملش، بهشتی ببیند یا جهنّمی.

در میان آیات و روایات معیارهای ثابتی از توحید، شرک و بت پرستی و اسباب ورود به بهشت و یا جهنّم برشمرده شده است. در این جا ما به ذکر فقط یک روایت که برخی دلایل جهنّمی شدن را از زبان رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بسنده می کنیم امید است همه ما بهشتی باشیم و از جهنّم و عذاب الیم آن در امان باشیم. اینک این روایت:

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: خداى عز و جل بهشت را از دو نوع خشت آفرید؛ یک خشت طلا و یک خشت نقره، دیوارهایش را یاقوت و طاقش را از زبرجد و سنگریزه‌‏اش را لؤلؤ و خاکش را زعفران و مشک خوشبو قرار داد، سپس به آن فرمود سخن بگوى، عرض کرد خدایى نیست به جز تو؛ خداى زنده و پایدار؛ سعادتمند آن‌کسی است که در من جاى دارد. پس خداى عزّ و جلّ فرمود: به عزت، بزرگى، شکوه و بلندى مقامم سوگند که به بهشت داخل نمی‌شود دائم الخمر، خود فروش، سخن چین، بى‌‏غیرت در باره همسر، کسى که پیوند خویشاوندى را بریده باشد و... .

 «خصال، ج ‏2، ص 436»

 با توجه به روایت مذکور یازده نفر(یا گروهی) که به بهشت نمی روند،عبارتند از:

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۱۳ | ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

"السلامُ علیکَ یا ابا عبدالله و علی الارواحِ الّتی حلَّت بفنائک علیکَ منّی سلامُ الله ابداً ما بقیتُ و بقیَ اللّیلُ و النهارُ و لا جَعلَهُ اللهُ آخرَ العهدِ منّی لِزِیارَتِکُم"

" این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است."

امام خمینی(ره)

ماه محرم، ماه پیروزی خون بر شمشیر، ماه سوگواری ایام شهادت سبط النبی ابا عبدالله حسین بن علی علیهما السلام و یاران با وفایش بر شیعیان جهان تسلیت و تعزیت می گویم. امیدواریم خداوند به ما توفیق شناخت واقعی مصباح الهدی و سفینة النجاح را عنایت فرماید!

آیا تاکنون با خود خلوت کرده ایم که چرا برای امام حسین علیه السلام گریه میکنیم؟ یا به سر و سینه می زنیم؟مجلس عزا را بر پا یا به آن کمک می کنیم؟ از امام حسین علیه السلام چه انتظار داریم؟ از ایشان چه می خواهیم؟

بی شک اگر شناخت از ایشان و قیامشان سطحی باشد، صرفاً حوائجی مادی یا درمان دردهایمان و یا حل مشکلات خویش را از ایشان می طلبیم. آیا این جایگاه را امام حسین علیه السلام در ما دارد که فقط گره گشایی از او انتظار داشته باشیم؟چه قدر خفیف؟یا با بار سنگین گناه وارد محفل عزای حسینی علیه السلام می رویم و انتظار داریم که ایشان شفاعت کنند تا گناهانمان بخشیده شود؟ این هم خیلی ناچیز است؟

درباره این مطلب با هم می رویم پای درس آیت الله جوادی آملی و درس آموخته را به دیگران یاد دهیم. إن شاء الله ذخیره قبر و قیامت ما شود:

حضرت آیت الله جوادی آملی این چنین خود سوال را مطرح و پاسخ داده اند:

پس اگر از ما بپرسند شما در روز عاشورا که دائماً حسین حسین مى‏کنید و به سر خودتان مى‏زنید، چه مى‏خواهید بگویید؟ باید بگوییم:

 ما مى‏ خواهیم حرف آقایمان را بگوییم، ما هر سال مى‏ خواهیم تجدیدحیات کنیم (یا ایُّهَا الَّذینَ امَنُوا اسْتَجیبوا للَّهِ وَ لِلرَّسولِ اذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُمْ).



ادامه مطلب

  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول