تاريخ : ۱۳٩٤/۳/٧ | ۳:٥٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم

در بین ادعیه، سفارشات فراوانی به مناجات شعبانیه شده است. علت و چرایی آن را از زبان استاد عظیم القدر آیت الله جوادی آملی با هم بخوانیم إن شاء الله در روح و جان ما تأثیر بگذارد و مورد پذیرش حق تعالی قرار بگیرد. در پایان این دعای شعبانیه را به شما تقدیم می کنیم:

حضرت استاد در ضمن تفسیر آیات سوره زمر چنین فرمودند:


اکثر ادعیه، مناجات، زیارات و دستورات اخلاقی برای توده مردم است که از راه علم عامل بشوند یعنی یک سلسله مطالبی را بفهمند بعد عمل کنند اما راه جذبه برای خواص است.
تقریبا در تمام ادعیه‌ای که در طول سال مطرح است دعایی مانند مناجات شعبانیه کم دیده می‌شود تا در آن به خداوند عرض کنیم خدایا توفیق بده که من به طرف تو سیر کنم، اول منادات داشته باشم چون از دور با تو سخن می‌گویم ندا داشته باشم بعد وقتی نزدیک شدم چون جای ندا نیست با تو مناجات کنم و از منادات به مناجات منتقل شوم و وقتی خیلی نزدیک شدم باید ساکت باشم تا شما از آن طرف حرف بزنید.
شما از آن طرف منادات ندارید چون نزدیک‌اید، لذا با من مناجات می‌کنید بعد عرض کنم خدایا شما مناجات کنید من آرام آرام گوش می‌کنم بعد شما یک جوری به من نگاه کنید که من صعقه بزنم و بیهوش شوم. این چنین مناجاتی در بین ادعیه و مناجات بسیار کم است چون افرادی که این راه را طی کنند بسیار کم اند. مردم یا بیراهه می‌روند یا اگر به راه بروند همان راه زهد و اخلاق و عبادات و اینها است. اما راه حارثه ابن مالک راه عملی و راه خاصی است او عبدی بود که خداوند قلب او را نورانی کرده بود و این برای همگان نیست.



ادامه مطلب

  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول