تاريخ : ۱۳٩٤/۸/۳٠ | ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

گزارش مصور اردوی یکروزه بازدید از گنجینه نسخ خطی آیت الله مرعشی نجفی ره

نصب تراکت اردو درپشت شیشه اتوبوس

 

اتوبوس بین شهری

 اتوبوس درون شهری به طرف حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه علیها السلام

 

پیاده شدن از اتوبوس شرکت واحد و حرکت به سمت حرم مطهر برای اقامه نماز ظهر و عصر

 نمای ساختمان کتابخانه از خیابان

 

مضجع مطهر آیت الله مرعشی ره

فضای داخلی گنجینه نسخ خطی

راهنمایی استاد راهنما

 

مخزن اصلی نسخ خطی

مسجد مقدس جمکران

اقامه نماز امام زمان علیه السلام در مسجد جمکران

اقامه نماز امام زمان علیه السلام

 

بازی گروهی دانش آموزان در بوستان نزدیک مسجد جمکران



تاريخ : ۱۳٩٤/۸/٢٧ | ٧:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

 

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

به بهانه این که هر چند سال انتخابات در جامعه اسلامی ما برگزار میشود و امسال هم انتخابات در پیش رو ست، مقاله زیر را تقدیم شما بزرگوار می نمایم إن شاءالله حظ لازم و استفاده مفید از آن ببرید.

حق انتخابٰ، یک موهبت الاهی است، نعمتی در کنار نعم فراوان دیگر حضرت حق جلّ و اعلی به بندگانش. به جز چند جای محدود و معدود همه زندگی من و شما رنگ و طعم و بوی انتخاب می دهد.به عنوان نمونه این موارد می توان از مرگ و تولد، گرسنگی و تشنگی که در اراده و اختیار انسان نیست،نام برد .اما انتخابگری در تمام شؤون زندگی فردی، اجتماعی،درون گروه، دسته، روی خشکی، روی آب؛ درون زمین، بیرون زمین؛ روی زمین، توی آسمان؛ جاهای خوب، جاهای بد، درون بدن، بیرون بدن؛ در سفر، یا در حضر ، در خوشحالی، در ناخوشحالی و ... . سایه افکنده و سرنوشت فرد و جامعه با اراده و اختیار و عزم تازه ی فرد و اجتماع تغییر می کند.«إنَّ اللهَ لایغیِّر ما بقومٍ حتّی یغیّروا ما بأنفُسِهِم»

همه ما باید سپاسگزار حضرت دوست باشیم که این قدرت حیاتی و مهم را به ما هدیه داده و مهم تر، صدها شکر به این که از این نعمت، در بیشتر عمرمان خوب استفاده کرده باشیم.همه نعمت های خداوند تعالی ذو ابعاد است، یک بعد آن، وسیله ای برای آزمایش است.پس نعمت انتخابگری، خود یکی از عوامل امتحان و آزمایش است.

سالهاست در جوامع مختلف به انحاء و اشکال گوناگون انتخابات برگزار می شود.انتخاب مجالس مختلف، مجامع مختلف، مسانید مختلف؛ همه و همه به انتخاباتی بستگی دارد که مردم موضوع اصلی آن است.  انتخابات سالم در جوامع سالم برگزار می شود و برعکس.

متأسفانه در جامعه ما انتخابات، به دلیل وارداتی بودن، کاملاً سالم برگزار نمی شود جز در سال های اولیه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، هر بار، رنگ و لعاب دشمن خوشحال کنندگی بیشتری به خود می گیرد. نامزد انتخابات اگر چه سالم باشد اما چون شیوه وارداتی و ناصحیح در جریان است،قهراً به دام می افتد مگر مردانِ مرد واقعی.کم اند مردانِ مردی که به مسند نمایندگی از طرف مردم حوزه انتخابی خود رسیده باشد.دروغ، وعده خلاف قانون دادن، فریب افکار، آرایش صورت و ظاهر، حذف نگاه حضرت حق از امور،جلوی پا را دیدن و به افق آینده بی توجه بودن، زیر یوق تبلیغات مسموم دشمن رفتن، وامدار هر کس و ناکس شدن، هزینه هنگفت تبلیغات کردن،با احساسات مردم بازی کردن، هم و غم فقط رأی جمع کردن و ده ها مسئله دیگر از مصادیق انتخابات وارداتی است.متأسفانه در کلانشهرها این موارد به کرات دیده شده و می شود. نمونه عینی در شهر کرج.

این واقعیت ها را نه از روی بی دانشی، یا غرض به عرض رسانده باشم بلکه از روی آگاهی دقیق و بدون کمترین شک و تردید در صحت آن. این بنده خداوند تعالی، خود در عرصه حضور پیدا کرده بودم ( انتخابات نهم نمایندگان مجلس شورای اسلامی) و با چشم خود و چشم شواهد بسیار دیدم که چگونه منشور اخلاقی همچون کاغذ باطله، فقط حضور فیزیکی داشت. تنها چیزی که در انتخابات نهم مجلس، حضور قهرمانانه داشت، بی اخلاقی انتخاباتی، بد اخلاقی و زیر پارفتن قانون انتخابات در ایام انتخابات درشهرکرج و اطراف آن بود.

در منشور اخلاقی آمده بود رزومه باید حدود اندازه کاغذA5باشد، عکستان حدود اندازه کف دست باشد، بنر یکی باشد و نصب آن فقط در محل ستادتان باشد، از سوء اخلاقی های انتخاباتی برحذر باشید، به نامزدهای دیگر انتخابات بی حرمتی نشود به طرفداران حفظ حرمت افراد تذکر داده شود و دهها نکته دیگر؛ اما روز واقعه جور دیگری آغاز شد، روزهای بعد به مراتب بدتر و بدتر قوانین آخلاقی انتخابات زیر پا می رفت. هیچ مقامی هم نبود جلودار باشد زور مداران انتخابات با تمام قوا شهر را تماماً ستاد خود کرده بودند.من جمله نمایندگان خدوم و مردمی فعلی که بر اریکه سبز مجلس تکیه داده و به حفاظت و صیانت از قانون و عرض و آبروی اسلام و مردم مشغولند. 

مردم ما،مردمی سالم و باتقوا و متعهد به اسلام و قرآن و نظام اسلامی، و با شعور و شور سیاسی اند. اما تبلیغات سوء دشمنان درون و برون از یک سو و فشارهای گوناگون از سوی دیگر، صحنه های حضور آنان را گاهی تحت تأثیر قرار می دهد. گاه افرادی به ثمن بخسی، یا به خاطر یک وعده غذا، نظر و عقیده خود را به رایگان می فروشند. البته حال این دسته افراد، چیزی جدید نیست، در طول تاریخ امثا آنان بوده اندو خواهند بود.

امسال انتخابات در پیش است اولاً همه با هم شرکت میکنیم نه به این دلیل که یک ژستی باشد و یک حضور تو خالی. که گاهی تاکنون چنین بوده است و نتیجه آن هم معلوم.ثانیا وظیفه هر دلسوز به انقلاب و اسلام و خون شهدای بزرگ، فقط دادن یک رأی نیست بلکه یک قدرت بزرگ، یک شاهراه اصلی برای معرفی افراد خدوم، مسؤولیت شناس و پاک است. پس این افراد باید وارد میدان شوند و دست بالا زنند تا مردانِ مرد وارد عرصه خدمت در سنگر یزرگتر شوند.

غفلت ما سبب می شود که یک نماینده با وام گیریهایی که کرده، با فریب افکاری که داده با وعده های دروغین که داده، و با حضور در عرصه ای که لیاقت ذاتی و ظاهری آن را نداشته وارد مجلس یا شوراها شود، قدرت بگیرد، چاق شود، به منابع دسترسی پیدا کند و به راحتی در مرحله بعد هم ظاهراً پیروز شود، و آن چه بر جای می گذارد یأس و سردی دلهای مردم از انقلاب و اسلام عزیز و هر انتخابات آینده است.این همان چیزی است که در اثر بی تفاوتی و کم کاری ما ها به وجود می اید و روز به روز دشمنان اسلام و انقلاب برای پیروزی خودشان، خوشحالیان صد برابر می شود. از این طرف سردی، شک و تردیدها، بی تفاوتی های جدیدتر، دشمنی های درونی، نفاق، تعصبات جاهلی قومی و قبیله ای منسوخ، دوباره اوج می گیرد و این روند تا ناکجا آباد ادامه خواهد یافت.

اما امسال بیایید من و شما و ما جلوی این امر مزمن( میضی انتخاباتی) را بگیریم باور کنید که میشود؛ عقب نشینی های ما باعث شده که روند انتخاباتی غلطی طی شود و کسی یا کسانی وارد مجلس و شوراها شوند که نه تنها لایق آن نیستند، بلکه خائن به آن رسالت ها نیز هستند.

«واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تتفرقوا»این کلام بزرگ خداوند تعالی است. اعتصام به حبل الاهی فردی نمی شود، ارداه جمعی می طلبد. ای یک دستور صریح  الاهی است. که همگی به ریسمان خداوند چنگ زنید (و رو به بالا بروید نه رو به پست رفت و سقوط) راه سخت است اما بن بست ندارد. بیایید میدان، آستین ها را بالا بزنیم، نگوییم کم هستیم، بگویم با کیفیت هستیم دست مردی از مردانِ مرد خدا را بگیریم و تا حصول هدف و آرمانمان کوتاه ننشینیم.جمع شویم کلماتمان، حرفمان، قلبمان را یکی کنیم و ریشه بی عدالتی انتخاباتی را حتی شده به عنوان اسوه و الگوی عالی به جامعه خود، در وهله نخست و به جامعه جهانی در مرحله بعد معرفی کنیم و قویاً بگویم خواستن، توانستن است. ما می توانیم.


ادامه دارد

 

 



بسم الله الرحمن الرحیم

بر اساس تعالیم عالی قرآن کریم و اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله به هیچ عنوان اجازه سبّ و اهانت و ناسزاگویی به مقدسات پیروان ادیان دیگر را نداریم؛ چه برسد به فرق مختلف اهل اسلام. تنها کسانی مبادرت به این امر می پردازند که یا از علم و آگاهی لازم برخودار نیستند و یا مغرضانه و خصمانه به این امر مبادرت می ورزند. قرآن کریم به عنوان اصلی ترین منبع دین ما مسلمانان درباره این امر مهم و رفتار اجتماعی می فرماید:

« وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْم؛» و (شما مؤمنان) به آنچه مشرکان غیر از خدا مى‏خوانند دشنام ندهید تا مبادا آنها از روى ظلم و جهالت خدا را دشنام دهند.

علامه طباطبایی در ذیل آیه مذکور بیان می فرماید:« الآیة تذکر أدبا دینیا تصان به کرامة مقدسات المجتمع الدینی و تتوقى ساحتها أن یتلوث بدرن الإهانة و الإزراء بشنیع القول و السب و الشتم و السخریة و نحوها فإن الإنسان مغروز على الدفاع عن کرامة ما یقدسه، و المقابلة فی التعدی على من یحسبه متعدیا إلى نفسه، و ربما حمله الغضب على الهجر و السب لما له عنده أعلى منزلة العزة و الکرامة فلو سب المؤمنون آلهة المشرکین حملتهم عصبیة الجاهلیة أن یعارضوا المؤمنین بسب ما له عندهم کرامة الألوهیة و هو الله عز اسمه ففی سب آلهتهم نوع تسبیب إلى ذکره تعالى بما لا یلیق بساحة قدسه و کبریائه؛

یعنی این آیه یکى از آداب دینى را متذکر می شود که با رعایت آن، احترام مقدسات جامعه دینى محفوظ مانده و دستخوش اهانت و ناسزا و یا سخریه نمى‏ شود، چون این معنا غریزه انسانى است که از حریم مقدسات خود دفاع نموده با کسانى که به حریم مقدساتش تجاوز کنند به مقابله برخیزد و چه بسا شدت خشم او را به فحش و ناسزاى به مقدسات آنان وادار سازد، و چون ممکن بود مسلمین به منظور دفاع از حریم پروردگار بت‏هاى مشرکان را هدف دشنام خود قرار داده در نتیجه عصبیت جاهلیت، مشرکان را نیز وادار سازد که حریم مقدس خداى متعال را مورد هتک قرار دهند لذا به آنان دستور مىیدهد که به خدایان مشرکان( و سایر فرق) ناسزا نگویند، چون اگر ناسزا بگویند و آنان هم در مقام معارضه به مثل به ساحت قدس ربوبى(خداوند تعالی) توهین کنند در حقیقت خود مؤمنان باعث هتک حرمت و جسارت به مقام کبریایى خداوند شده ‏اند.»المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏7، ص31

روایات اهل بیت علیهم السلام هم به عنوان دومین منبع مهم علوم دینی و فقهی اشاراتی به این امر دارند که نباید مقدسات پیرو ادیان دیگر مورد هجمه، ناسزاگویی و سبّ قرار گیرند به عنوان مثال:

قمى در تفسیر خود مى‏گوید: پدرم از مسعدة بن صدقه از امام صادق (ع) برایم روایت کرد که شخصى از آن جناب از معناى کلام رسول خدا (ص) که فرموده:" اثر شرک در دل آدمى نامحسوس‏ تر است از حرکت مورچه‏ اى که در شب تاریک روى سنگ سیاه و صاف راه میرود" سؤال کرد.

حضرت فرمود: مؤمنان زمان آن حضرت خدایان مشرکین را دشنام مى‏ دادند، و مشرکین هم خداى مؤمنان را ناسزا مى‏ گفتند، لذا خداى تعالى ایشان را از دشنام به خدایان مشرکین نهى فرمود، چون مؤمنان با این عمل خود داشتند مشرک میشدند و خودشان نمی فهمیدند و لذا خداى تعالى فرمود:" وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ.
تفسیر المیزان
(ترجمه)ج1 ص213

 

 

در جامعه جهانی کنونی عده ای ازافراطیون خشک مقدس( در درون هر فرقه ای از این طیف انسان ها وجود دارند) برای ایجاد اختلاف و تفرقه میان جریان های اسلامی از هر بهانه و فرصتی سوء استفاده کرده و اقداماتی را برای رسیدن به اهداف شومشان انجام داده و می دهند. مثلاً مراسم خود ساخته روز نهم ربیع الاول که عده ای ساده لوح و ساده باور را به دنبال خود راه می اندازند و انجام می دهند آن چه را نباید انجام دهند. در حالی که غافلند از آن طرف پیروان ادیانی که به مقدساتشان اهانت را مورد سبّ و فحش قرار گرفته بیکار ننشسته و اقدام مقابله به مثل می کنند. به هوش باشیم و جلوی این نوع تفکرات تفرقه افکن را بگیریم و آب بیار آسیاب دشمنان دین با هر رنگ و لباسی نباشیم. برانگیختن عصبانیت و لجاجت کسانی که به مقدسات اسلام ناب تعرضی نداشته و به کار و زندگی و مسائل دینی خود بدون تبلیغ علیه اسلام اصیل، مشغولند،جایز نبوده و نباید به این امر مبادرت ورزید.

خاطره تکان دهنده آیت الله مرعشی نجفی ره

خاطره تکان دهنده آیت الله مرعشی نجفی ره






ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۸/۱٧ | ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

مخزن نگهداری نسخ خطی آیت الله مرعشی نجفی ره

بسم الله الرحمن الرحیم

بنابر احساس نیاز و اطلاع رسانی از مجموعه کتابخانه و گنجینه نسخ خطی آیت الله مرعشی نجفی ره و هم چنین احساس تکلیف، به این نتیجه رسیدم که حاصل گزارش بازدید از آن مجموعه ارزشمند را که توسط دانش آموزان در سال تحصیلی94-93 تهیه گردیده است را به اطلاع علاقمندان و فرهنگ دوستان این سرزمین برسانم. اگر مفید فایده بود ما را از دعای خیرشان محروم نسازند.إن شاء الله.

گزارش بازدید 1:

 باسمه تعالی

گزارشی کوتاه از اردوی قم- بازدید از کتابخانه آیت الله مرعشی(ره)                                

تاریخ برگزاری:  19 /08/1393

قرار بود ساعت 7 حرکت کنیم ولی من به بچه ها گفته بودم که احتمالاً دیرتر می رویم چون هماهنگی با اتوبوس و جمع کردن بچه ها کار ساده ای نیست. بلأخره راه افتادیم تقریبا ساعت 30/8 آنقدر سرگرم صحبت کردن بودیم که با این که مسافت طولانی بود اما خستگی را احساس نکردیم و خیلی زود به مقصد رسیدیم ساعت حدوداً 11 بود اول برای عرض ارادت به حرم حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها به صحن رفتیم. وقتی وارد شدیم اذان را زده بودند ما هم سریع رفتیم وضو گرفتیم و نماز ظهر  و عصر  را که  شکسته بود خواندیم. بعد از نماز به سمت کتابخانه ی مرحوم آیت الله مرعشی نجفی(ره) که نزدیک حرم بود رفتیم!

ادامه

 

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۸/٧ | ٥:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام و عرض ادب به محضر شما عزیز!

اینک حرف دلم را با ذکر یک داستان کوتاه و خواندنی بیان می نمایم امید است لذت برده و عمق حرف داستان در همه ما اثر کند و مواظب باشیم چه می کاریم و انتظار درو و برداشت چه چیزی را داریم؟ واللهُ اَعلمُ بِمَا نَعمل.ُ

خداوند تعالی در کتاب زندگی قرآن کریم چند بار به این بیدار باش ها هشدار داده اما خیلی از انسان ها آیات مربوط را می خوانند اما دریغ از توجه و درک!به عنوان نمونه چند آیه:

یک: "مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما یُجاهِدُ لِنَفْسِهِ"                         عنکبوت/6

دو:"مَنْ یَکْسِبْ إِثْماً فَإِنَّما یَکْسِبُهُ عَلى‏ نَفْسِهِ"              نساء/111

سه:"إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها"      اسرا/7



هرچه کنی به خود کنی          گر همه نیک و بد کنی

در روزگاران گذشته مردی از غلام خود خواست که مقداری گندم بکارد. غلام (آگاه)به جای گندم مقداری جو در زمین والی خویش کاشت. بعد از گذر ایام وقت درو رسید؛ آن مرد به اعتراض به غلامش گفت: مگر نگفته بودم گندم بکار، چرا جو کاشته ای؟غلام جواب داد: گمان می کردم از جو هم گندم می روید؛

مرد گفت: ای نادان! آیا تا به حال دیده ای کسی جو بکارد و گندم درو کند؟!

غلام گفت: پس چگونه است که تو گناه می کنی و انتظار ثواب و پاداش داری؟!

از مکافات عمل غافل مشو           گندم از گندم بروید جو زجو



تاريخ : ۱۳٩٤/۸/۱ | ٧:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بســـــــــم الله الرحمن الرحیم

آغاز محرم، آغاز عزا و ماتم خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام،مؤمنان و مسلمانان و آغاز پیمان مجدد با اهل بیت نبی مکرم اسلام صلوات الله علیهم اجمعین است.دقت کنیم، حواسمان باشد واشتباه نکنیم، این ماه با ماه های دیگر تفاوت دارد. گر چه ما به جایگاه و مقام اولیای الاهی نمی رسیم اما می توانیم پا جای پای ایشان هر چند با فواصل زمانی و مکانی دور بگذاریم و راه روشن ایشان را دنبال کنیم. وقتی امام موسی کاظم علیه السلام را کسی در ماه محرم شاد و خندان کسی نمیدید، این امر یک الگوی تمام نمای، برای محبان و شیعیان ایشان است. حرمت این ماه حرام را جاهلان دوره جاهلیت نگه می داشتند آیا ما نمی توانیم حرمت ماه را نگه داریم و در سوگ امام حسین علیه السلام و اصحاب آن حضرت سوگوار باشیم؟به یک روایت رجوع می کنیم و تکلیفان را روشن سازیم:

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی مَحْمُودٍ قَالَ قَالَ الرِّضَا ع: «إِنَّ الْمُحَرَّمَ شَهْرٌ کَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِیَّةِ یُحَرِّمُونَ فِیهِ الْقِتَالَ فَاسْتُحِلَّتْ فِیهِ دِمَاؤُنَا وَ هُتِکَ فِیهِ حُرْمَتُنَا وَ سُبِیَ فِیهِ ذَرَارِیُّنَا وَ نِسَاؤُنَا وَ أُضْرِمَتِ النِّیرَانُ فِی مَضَارِبِنَا وَ انْتُهِبَ مَا فِیهَا مِنْ ثَقَلِنَا وَ لَمْ تُرْعَ لِرَسُولِ اللَّهِ حُرْمَةٌ فِی أَمْرِنَا إِنَّ یَوْمَ الْحُسَیْنِ أَقْرَحَ جُفُونَنَا وَ أَسْبَلَ دُمُوعَنَا وَ أَذَلَّ عَزِیزَنَا بِأَرْضِ کَرْبٍ وَ بَلَاءٍ وَ أَوْرَثَتْنَا [یَا أَرْضَ کَرْبٍ وَ بَلَاءٍ أَوْرَثْتِنَا] الْکَرْبَ [وَ] الْبَلَاءَ إِلَى یَوْمِ الِانْقِضَاءِ فَعَلَى مِثْلِ الْحُسَیْنِ فَلْیَبْکِ الْبَاکُونَ فَإِنَّ الْبُکَاءَ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ ثُمَّ قَالَ ع کَانَ أَبِی ع إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا یُرَى ضَاحِکاً وَ کَانَتِ الْکِئَابَةُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتَّى یَمْضِیَ مِنْهُ عَشَرَةُ أَیَّامٍ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْعَاشِرِ کَانَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصِیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکَائِهِ وَ یَقُولُ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی قُتِلَ فِیهِ الْحُسَیْنُ ع.                   الأمالی( للصدوق)، النص، ص:128

امام رضا «ع» فرمود محرم ماهى بود که اهل جاهلیت نبرد را در آن حرام مى‏ دانستند [اما]خون ما را در آن حلال شمردند و حرمت ما را هتک کردند و ذرارى(فرزندان) و زنان ما را اسیر کردند و آتش به خیمه‏ هاى ما زدند و آن چه بنه در آن بود چپاول کردند و در امر ما رعایتى از رسول خدا «ص» نکردند روز شهادت حسین «ع» چشم ما را ریش کرد و اشک ما را روان ساخت و عزیز ما را در زمین کربلا خوار کرد و گرفتارى و بلا به ما دچار ساخت تا روز قیامت بر مانند حسین باید گریست این گریه گناهان بزرگ را بریزد سپس فرمود پدرم را شیوه بود که چون محرم می شد خنده نداشت و اندوه بر او غالب بود تا روز دهم روز دهم روز مصیبت و حزن و گریه‏اش بود و می فرمود در این روز حسین کشته شد.

 

در شعر شاعران کهن نیز به این امر اشاره شده است به عنوان نمونه سیف الدین فرغانی از شعرای قرن هفتم این چنین انشاد کرده که:

 ای قوم ! درین عزا، بگریید                       بر کشته کربلا بگریید

با این دلِ مرده، خنده تا کی ؟                   امروز، درین عزا بگریید

فرزند رسول را، بکشتند                           از بهر خدای،را بگریید

از خون جگر، سرشک سازید                     بهر دل مصطفی، بگریید

وَز معدنِ دل به اشکِ چون دُر                     بر گوهر مرتضی، بگریید

با نعمت عافیت به صد چشم                    بر اهل چنین بلا بگریید

دلخسته ماتم حسینید                            ای خسته دلان ! هلا بگریید

در ماتم او، خَمُش مباشید                        یا نعره زنید، یا بگریید

تا روح ـ که متَّصل به جسم است               از تن نشود جدا ـ بگریید

در گریه، سخنْ نکو نیاید                          من می گویم، شما بگریید

بر جور و جفای آن جماعت                       یک دم زسر صفا بگریید

اشک از پی چیست ؟ تا بریزید                  چشم از پی چیست ؟ تا بگریید

در گریه، به صد زبان بنالید                       در پرده، به صد نوا بگریید

نسیان گنه صواب نبود                            کردید بسی خطا بگریید

تا شسته شود کدورت دل                       یکدم نرسد صفا، بگریید

وز بهر نزول غیث رحمت                          چون ابر ؛ گه دعا بگریید.

کمال‌ الدین‌ اسماعیل اصفهانی‌ شاعر قرن ششم :

چون‌ محرم‌ رسید و عاشورا                    خنده‌ بر لب‌ حرام‌ باید کرد

وز پی‌ ماتم‌ حسین‌ علی‌                     گریه‌ از ابر وام‌ باید کرد

لعنت‌ دشمنانش‌ باید گفت‌                     دوستداری‌ تمام‌ باید کرد

 

همه حسینیان عنایت دارند، کاری نمی کنند که دل امام حسین علیه السلام و اهل بیت پیامبر علیهم صلوات الله خصوصاً  امام زمان علیه آلاف التحیه و الثناء را به درد آورند،‌مواظب زبان، حجاب، چشم و اعضاء درونی و برونی خویشند.خیلی ها در این ایام دگرگون می شوند. بی چادرها، چادری؛ بی حجابها، با حجاب دینی و زینبی(س)؛ چشم ناپاک ها، چشم پاک می شوند و بسیاری از مریض های قلبی و جسمانی درمان می گیرند.

اللهم ارزقنا شفاعه الحسین یوم الورود

 



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول