تاريخ : ۱۳٩٥/٥/٢٧ | ٦:۳٠ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم

ذات باریتعالی قابل وصف و توصیف مخلوق نیست، چون او لامتناهی و نامحدود است و به هیچ صفت و وصفی محدود نمیشود. ما فقط به همان اندازه مجازیم که او را وصف کنیم یا بخوانیم که خود در قرآنش فرموده است«وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذینَ یُلْحِدُونَ فی‏ أَسْمائِهِ سَیُجْزَوْنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ ؛و خدا را نیکوترین نامهاست، بدانها خدا را بخوانید، و آنان را که در نامهاى او به انحراف می گرایند به خود واگذارید، که به زودى کردار بدشان را مجازات خواهند دید.»

حضرت علی علیه السلام می فرماید:«ستایشْ خداوندی را که با آفرینش بندگان، بر وجود خود دلالت فرمود و آفرینش پدیده های نو، بر ازلی بودن او گواه است و شباهت داشتن مخلوقات به یکدیگر، دلیل آن است که او همتایی ندارد. حواس بشری ذات او را درک نمی کند، و پوشش ها او را پنهان نمی سازد...، آن که خدا را وصف کند، محدودش کرده و آن که محدودش کند، او را به شمارش آورده و آن که خدا را به شمارش آورد، اَزَلیّت او را باطل کرده است. کسی که بگوید: خدا چگونه است؟ او را توصیف کرده و هر که بگوید: خدا کجاست؟ مکان برای او قایل شده است. خدا عالم بود، آن گاه که معلومی وجود نداشت؛ آفریدگار بود، آن گاه که آفریده ای نبود و توانا بود، آن گاه که توانایی نبود».

بر این مبنا و دستور قرآن برآن شدیم که مختصر معانی اسماء الاهی را تقدیم مومنانی کنیم که شاید با مطالعه و مرور بر معنای لغوی آن اسماء و صفات ذره ای به دایره معلومات و عقاید و باورهایشان رتبه اعلا ببخشد و از این میان ما نیز برخوردار از پاداش معنوی خداوند گردیم. گر چه مطالعه عمیق متن،کمی وقت گیر باشد اما ارزش نه یکبار بلکه ده ها بار مطالعه را دارد.

در کتاب توحید از امام على بن موسى الرضا علیه السلام از پدرانش از على علیه السلام نقل شده که فرمود:« عَنْ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْهَرَوِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ تِسْعَةً وَ تِسْعِینَ اسْماً مَنْ‏ دَعَا اللَّهَ‏ بِهَا اسْتَجَابَ‏ لَهُ وَ مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ.(بحار الانوارج4ص187)
همانا خداوند عزیز و جلیل، نود و نه نام دارد که هر کس او را با آن نامها بخواند، دعایش اجابت می گردد و هر کس که آنها را بشمارد و حفظ نماید، وارد بهشت مىشود.»

اسماء الله الحسنی
الله ، الاله ، الرب، الرحمان، الرحیم ، الحی ، القیوم ، الخالق ، الخلاق ، الباریء، المصور، الملک ، الملیک ، الرزاق ، الرازق،
الاحد، الصمد، الهادی، الوهاب ، الفتاح، السمیع ، البصیر ، العلیم، اللطیف، الخبیر ، العفو ، الغفور ، الغفار، التواب ، العلی ،
الاعلی ، المتعالی ، الکبیر ، العظیم ، القوی ، المتین ، الشهید ، الرقیب ، المهیمن ، المحیط ، المقیت ، الواسع ، الحفیظ، الحافظ ،
الوالی ، المولی ، الاول ، الاخر، الظاهر ، الباطن ، الحکیم، الحکم ، المومن ، الصادق، الغنی ، الکریم ، الاکرم ، السلام ،
القدوس، السبوح ، الحمید ، المجید ، الشکور، الشاکر ، الحلیم ، الحق ، المبین ، القدیر ، القادر ، المقتدر، الودود ، آلبر ،
الرووف ، الحسیب ، الکافی ، الکفیل ، الوکیل ، الغالب ، النصیر ، العزیز ، الجبار ، القریب ، المجیب ، القاهر ، القهار، الوارث
، المتکبر ، النور ، المحسن ، الدیان ، المقدم ، الموخر ، الطیب ، الشافی، الجمیل ، القابض، الباسط ، المنان ، الحیی، الستیر ،
السید ، الرفیق ، الوتر ، المعطی ، الجواد، ذوالجلال والاکرام .

اما ترجمه مختصر اسماء و صفات خداوند متعالی:

الله : شامل صفات الوهیت ) شایسته پرستش ( و تمام معانی اسماءالحسنی ) نامهای نیک ( و بهطورکلی دلالتکننده به تمام اسماء
الله الحسنی است . پس الله به معنی الوهیت ) تنها شایسته خدابودن ( و عبودیت ) تنها شایسته عبادت ( برای تمام مخلوقات به
خدا اختصاص دارد .
الاله : به معنی معبود و شایسته پرستش .
الرب : دارای مقام ربوبیت به تمام مخلوقات از جهت آفرینش و مالکیت و تصرف و تدبیر امور مخلوقات عالم .
الرحمن: کسی که دارای صفت رحمت است بر وزن فعلان پس رحمان بر صفت ثابت دلالت میکند که لازمهاش کمال است که آن صفت رحمت است .



ادامه مطلب

  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول