تاريخ : ۱۳٩٥/٧/۱٧ | ٥:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم
لَقَدْ کانَ لَکُمْ فی‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ کانَ یَرْجُوا اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ؛

مسلّماً براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نیکویى بود، براى آنها که امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند و خدا را بسیار یاد مى‏کنند.

بی تردید نبی مکرم و معزز اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله و عترت ایشان علیهم السلام الگوی تمام نمای امت اسلام میباشند. الگوبودن ایشان ذو ابعاد است و منحصر به جوانب محدود زندگی پیروانشان نیست.
یکی از ابعاد مهم زندگی اولیاء الله علیهم صلوات الله اجمعین "دعا و مناجات" با خداوند تعالی است. که یک انسان مسلمان از ابتدای سن تکلیف خود تا وقت وفات بدان نیازمند است.
راه ارتباط گیری با خالق و مبداء هستی را از زبان بزرگان و علمای اسلام فرا میگیریم و بکارمیبندیم.

حال در محضر استاد آیت الله جوادی آملی، پای درس ایشان تلمّذ نموده و به گوش جان میشنویم:

سیرۀ اهل بیت عصمت(علیهم السلام) به هنگام دعا چگونه بوده است؟

وقتی انسان دست به دعا برداشت، طبق روایات و سنت معصومین (علیهم‏ السلام) مستحب است آن را بر سر و صورت خود بکشد؛ برای اینکه لطف خدا به این دست پاسخ داده است. دستی که به سوی خدا دراز شود، یقیناً خالی بر نمی‏ گردد و دستی که عطای الهی را دریافت کرد، گرامی است، لذا خوب است آن را به صورت یا به سر بکشد.گاهی امام سجاد (سلام ‏الله علیه) چیزی که به سائل مرحمت می‏ فرمودند، دست مبارک را می ‏بویید و می‏ گفت: این دست به دست الهی رسیده؛ چون خدا فرمود: (هو یقبل التوبة عن عباده ویأخذ الصدقات)

حکمت عبادات ص215

منبع : اسراء



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول