تاريخ : ۱۳٩٢/۸/۱٧ | ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم

لعن الله  اول ظالمٍ ظلم حق محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم و آخر تابع له علی ذلک

خیلی چیزهاست که هنوز وارد دایره شناخت من و شما نشده است، گاه کور سویی از معارف و معرفت ها با شوق و ولع خاص و بعضی وقت ها به زحمت  و گاه جسته و گریخته و گاهی با اکراه وارد دستگاه شناختی مان میشود نمی دانم در شما کدام مورد است؟

وقتی صدای پای محرم و عزای ابا عبدالله الحسین علیه آلاف التحیة و الثناء می آید دل من وشما چگونه است؟ در ایام محرم چطور؟ مثل دل اولیاء الله است یا نه مثل دل دشمنانش؟ « یوم تبرکت بنو امیه ... » سرتان را به درد نیاورم مستقیم شما را به پای میز تلمذ امام رضا علیه السلام می برم مردانه وار قول بده شاگرد خوب ایشان باشید! و نمره قبولی را دریافت نمایید. ان شاء الله.

- حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی مَحْمُودٍ قَالَ قَالَ الرِّضَا ع: «إِنَّ الْمُحَرَّمَ شَهْرٌ کَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِیَّةِ یُحَرِّمُونَ فِیهِ الْقِتَالَ فَاسْتُحِلَّتْ فِیهِ دِمَاؤُنَا وَ هُتِکَ فِیهِ حُرْمَتُنَا وَ سُبِیَ فِیهِ ذَرَارِیُّنَا وَ نِسَاؤُنَا وَ أُضْرِمَتِ النِّیرَانُ فِی مَضَارِبِنَا وَ انْتُهِبَ مَا فِیهَا مِنْ ثَقَلِنَا وَ لَمْ تُرْعَ لِرَسُولِ اللَّهِ حُرْمَةٌ فِی أَمْرِنَا إِنَّ یَوْمَ الْحُسَیْنِ أَقْرَحَ جُفُونَنَا وَ أَسْبَلَ دُمُوعَنَا وَ أَذَلَّ عَزِیزَنَا بِأَرْضِ کَرْبٍ وَ بَلَاءٍ وَ أَوْرَثَتْنَا [یَا أَرْضَ کَرْبٍ وَ بَلَاءٍ أَوْرَثْتِنَا] الْکَرْبَ [وَ] الْبَلَاءَ إِلَى یَوْمِ الِانْقِضَاءِ فَعَلَى مِثْلِ الْحُسَیْنِ فَلْیَبْکِ الْبَاکُونَ فَإِنَّ الْبُکَاءَ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ ثُمَّ قَالَ ع کَانَ أَبِی ع إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا یُرَى ضَاحِکاً وَ کَانَتِ الْکِئَابَةُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتَّى یَمْضِیَ مِنْهُ عَشَرَةُ أَیَّامٍ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْعَاشِرِ کَانَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصِیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکَائِهِ وَ یَقُولُ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی قُتِلَ فِیهِ الْحُسَیْنُ ع.          الأمالی( للصدوق)، النص، ص:128

- امام رضا «ع» فرمود محرم ماهى بود که اهل جاهلیت نبرد را در آن حرام مى‏ دانستند و خون ما را در آن حلال شمردند و حرمت ما را هتک کردند و ذرارى(فرزندان) و زنان ما را اسیر کردند و آتش بخیمه ‏هاى ما زدند و آنچه بنه در آن بود چپاول کردند و در امر ما رعایتى از رسول خدا «ص» نکردند روز شهادت حسین «ع» چشم ما را ریش کرد و اشک ما را روان ساخت و عزیز ما را در زمین کربلا خوار کرد و گرفتارى و بلا بما دچار ساخت تا روز قیامت بر مانند حسین باید گریست این گریه گناهان بزرگ را بریزد سپس فرمود پدرم را شیوه بود که چون محرم میشد خنده نداشت و اندوه بر او غالب بود تا روز دهم روز دهم روز مصیبت و حزن و گریه‏اش بود و میفرمود در این روز حسین کشته شد.



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول