تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/۱٠ | ٩:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

السلام علیک یا ابا صالح المهدی

« وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ »

و خواستیم بر کسانى که در آن سرزمین فرو دست شده بودند منّت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم‏] گردانیم، و ایشان را وارث [زمین‏] کنیم.سوره قصص/5

بأبی أنت و امی و نفسی یا ابا صالح المهدی

عید امامت و ولایت امام زمان علیه السلام بر منتظران ظهورش مبارک باد!

 

عاشقان حضرت مهدی علیه السلام، عیدتان مبارک!

اللهم عجّل لنا ظهوره إنّهم یرونهُ بعیداً و نریهُ قریباً

 

              فروغ بخش شب انتظار

فروغ بخش شب انتظار، آمدنی ست

                        نگار آمدنی، غمگسار، آمدنی ست

به خاک کوچه دیدار آب می پاشند

                       بخوان ترانه شادی که یار آمدنی ست

ببین چگونه قناری زشوق می لرزد!

                      مترس از شب یلدا! بهار آمدنی ست

صدای شیهه رخش ظهور می آید

                      خبر دهید به یاران: سوار آمدنی ست

بس است هرچه پلنگان به ماه خیره شدند

                     یگانه فاتح این کوهسار، آمدنی ست

                    مرتضی امیری اسفندقه


 

 

اشعار بزرگان درباره امام زمان علیه السلام:

 

امام خمینی(ره)

غم مخور، ایام هجران رو به پایان می رود

                                       این خماری از سر ما می گساران می رود

پرده را از روی ماه خویش، بالا می زند

                                       غمزه را سر می دهد، غم از دل و جان می رود

بلبل اندر شاخسار گل هویدا می شود

                                       زاغ با صد شرمساری از گلستان می رود

محفل از نور رخ او نورافشان می شود

                                       هر چه غیر از ذکر یار، از یاد رندان می رود

ابرها از نور خورشید رخش پنهان شوند

                                      پرده از رخسار آن سرو خرامان می رود

وعده دیدار نزدیک است، یاران مژده باد

                                      روز وصلش می رسد، ایام هجران می رود

-----------------------------------------------------------------------

فصیح الزمان سعدی شیرازی

سرخمّ می سلامت

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

                                    چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی؟!

به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم

                                    همه جا به هر زبانی، بود از تو گفتگویی!

غم و درد و رنج و محنت، همه مستعد قتلم

                                    تو ببر سر از تن من ببر از میانه، گویی!

به ره تو بس که نالم، زغم تو بس که مویم

                                    شده ام ز ناله، نالی؛ شده ام زمویه، مویی

همه خوشدل این که مطرب بزند به تار، چنگی

                                    من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی!

چه شود که راه یابد سوی آب، تشنه کامی؟

                                    چه شود که کام جوید زلب تو، کامجویی؟

شود این که از ترحم، دمی ای سحاب رحمت!

                                    من خشک لب هم آخر ز تو تر کنم گلویی؟!

بشکست اگر دل من، به فدای چشم مستت!

                                   «سر خم می سلامت، شکند اگر سبویی»

نظری به سوی «رضوان» دردمند مسکین

                                   که به جز درت، امیدش نبود به هیچ سویی



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول