تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٢٢ | ۱۱:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

توبه یا انقلاب علیه خویش قسمت دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

توبه بر لب، سبحه بر کف،دل پر از شوق گناه         معصیت را خنده می آید ز استغفار ما

اولین نشانه توبه، احساس پشیمانی، ناراحتی درونی از خود و عمل انجام شده است تا لذت گناه را به تلخی بدل کند و مراحل توبه آغاز شود. این احساس همان چیزی است که به طور امانت در نهاد آدمی به ودیعت گذاشته شده، زندگی مادی بشر این گونه تعارضات را ذاتاً به دنبال داشته که خداوند متعالی این احساس و عکس العمل درونی که ناشی از نفس لوّامه اوست، را به طور فطری خلق نموده  و به او سپرده است. یعنی ضرورت رفع چنین نیازی را خود خداوند از قبل اعلام داشته است.

در متون معارفی از این قدم اول توبه، "مهمترین و اصلی ترین رکن توبه" و استغفار یاد شده، چون اگر کسی پس از ارتکاب گناه، هنوز لذت آن را حس کند و از خاطره گناه خشنود باشد، توبه اش پذیرفته نشده و در واقع هنوز توبه ای صورت نگرفته است و گناهکار، صرفاً ادای توبه کننده و ژست او را به خود گرفته است. به زبان می گوید« اسغفرالله » اما در درونش اتفاق خاصی نیفتاده است.

ادامه دارد ...



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول