تاريخ : ۱۳٩٦/٤/۱٥ | ٩:۳٦ ‎ق.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

بسم الله الرحمن الرحیم

آیین دوست یابی(1)

یکی از الزامات زندگی اجتماعی انسان داشتن دوستان همراه و هم جهت است، این مهم زمینه رشد و تعالی انسان را توسعه و سرعت میدهد، به بهداشت روانی انسان کمک شایانی میکند، او را از تنهایی که یکی از مهمترین آفات فردی محسوب می شود نجات میدهد، همان گونه که انسان به غذای سالم و پاک نیاز دارد به خوراک روحی و روانی «دوست» نیز نیازمند است.

بسیار شده است ما نیازهایمان را خوب میشناسیم اما در هنگام عمل و اجرا برای رفع آن نیاز ، راه را اشتباه طی میکنیم.به خیال این که درست عمل میکنیم، تلاش دیگری برای بررسی نتایج یا آینده نگری نمیکنیم.

دوست پیدا کردن در جامعه سخت نیست اما شناخت مقدمات برای ذی المقدمات آن سخت تر میباشد.
دین مبین اسلام از آغاز تا انجام این امر توصیه های عملی و کاربردی کاملی را دارد ...
ادامه در صفحه بعد


اگر برمبنای سفارشات دین عمل گردد قطعاً به سعادت دتیا و آخرتش کمک خواهد کرد و الا اگر راه اشتباه طی شود، شقاوت دنیا و آخرت گریبان او را خواهد گرفت.
در قرآن آیات متعدد آمده است که سرنوشت انتخاب دوست را گزارش میدهد اینک نمونه هایی از آن ها را در مقاله زیر میخوانیم:

« آیین دوست یابى»

 وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى‏ یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلاً * یَا وَیْلَتَى‏ لَیْتَنِى لَمْ أَتَّخِذْ فُلَاناً خَلِیلاً * لَقَدْ أَضَلَّنِى عَنِ الذِّکْرِ بَعْدَ إِذْ جَآءَنِى وَکَانَ الشَّیْطَانُ لِلْإِنسَانِ خَذُولاً  (فرقان، 27 - 29)

 و روزى که ستمکار (مشرک) دو دست خود را (از روى حسرت) به دندان‏مى‏گزد و مى‏گوید: اى کاش با پیامبر همراه مى‏شدم. اى واى بر من! کاش فلانى را دوست خود نمى‏گرفتم. رفیق من بعد از آن که حقّ از طرف خدا براى من آمد، مرا گمراه ساخت. و شیطان هنگام امید، انسان را رها مى‏کند.

 اسلام براى دوستى و انتخاب دوست، سفارش‏هاى زیادى دارد و دوستى با افرادى را تشویق و از دوستى با افرادى نهى کرده است. برخى از عنوان‏هاى فرعى موضوع «دوست و دوستى» به این شرح است:

راه‏هاى شناخت دوست، مرزهاى دوستى، ادامه‏ى دوستى، قطع دوستى، انگیزه‏هاى دوستى، آداب معاشرت با دوستان و حقوق دوست که براى هر یک آیات و روایات بسیارى است و ما به گوشه‏اى از آنها اشاره مى‏کنیم:

 * اگر در شناخت کسى به تردید افتادید، به دوستانش بنگرید که چه افرادى هستند. «فانظروا الى خُلَطائه»(1)

 * تنهایى، از رفیق بد بهتر است.(2)

 * از پیامبرصلى الله علیه وآله پرسیدند: بهترین دوست کیست؟ فرمود: کسى‏که دیدارش شما را به یاد خدا بیندازد، و گفتارش به علم شما بیفزاید و کردارش یاد قیامت را در شما زنده کند.(3)

 * حضرت على‏علیه السلام فرمود: هنگامى که قدرتت از بین رفت، رفقاى واقعى تو از دشمنان شناخته مى‏شوند.(4)

 * حضرت على‏علیه السلام فرمود: رفیق خوب، بهترین فامیل است.(5)

 * در حدیث آمده است: دوستت را در مورد غضب، درهم، دینار و مسافرت آزمایش کن. اگر در این آزمایش‏ها موفّق شد، دوست خوبى است.(6)

در شعر شاعران نیز درباره‏ى دوست و دوستى، بسیار سخن به میان آمده و به معاشرت و همنشینى با دوستان خوب بسیار سفارش شده است؛

 همنشین تو از تو به باید

تا تو را عقل و دین بیفزاید

و از همنشینى با دوستان بد مذمّت شده است، رفیق بد به مار خوش خط و خالى تشبیه شده است که زهرى کشنده در درون دارد؛

 تا توانى مى‏گریز از یار بد

یار بد بدتر بود از مار بد

 مار بد تنها تو را بر جان زند

یار بد بر جان و بر ایمان زند

 یا دوست بد به ابر تیره‏اى تشبیه شده است که خورشید با آن عظمت را مى‏پوشاند؛

 با بدان منشین که‏ صحبت بد

گرچه پاکى تو را پلید کند

 آفتاب بدین بزرگى را

پاره‏اى ابر ناپدید کند

--------------------------------------------------------------------------------

1) بحار، ج‏74، ص 197.

2) بحار، ج 77، ص 173.

3) تفسیر قرطبى.

4) غرر الحکم.

5) غررالحکم.

6) بحار، ج 74، ص‏180.

 



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول