تاريخ : ۱۳٩۱/۳/۱٦ | ۸:۱۳ ‎ب.ظ | نویسنده : ح.فیروزنیا

حضرت آیت الله جوادی آملی(دامت برکاته):

«گاهی انسان در کنار دوستانش می نشیند و سخنان عادی می گوید و احساس خستگی نمی کند؛ اما هنگامی که به نماز می ایستد برای او دشوار است؛ زیرا با خدا مأنوس نیست و سخن گفتن با کسی که انسان با وی مأنوس نیست، ملال آور است. ما نیز اگر خواستیم ببینیم آیا با خدا مأنوسیم یا نه؟ باید ببینیم از خواندن قرآن که سخن خدا با ماست و از خواندن نماز که سخن ما با خداست، احساس ملال می کنیم یا احساس نشاط.»

(برگرفته از کتاب: مراحل اخلاق در قرآن ص34)

آری بکوشیم شأن و منزلت نماز را دریابیم و از روی عادت یا از روی ترس، و یا طمع نعمات بهشتی و فایده های دنیوی(چه مادی و چه معنوی) نماز نخوانیم. نماز را همچون تنفسِ چندین باره در دقیقه، حیات بخش و سودمند برگزار کنیم. بهتر است در فضای مناسب باشد مثل مسجد، حسینیه و حتی اگر مجبوریم در منزل برپا نماییم، یک محیط مشخص را برای نماز اختصاص دهیم؛ طوری که هر وقت آن جا را ببینیم یاد نماز و طاعت و تقوا بیفتیم.



  • پوسته های وطن
  • آریس موب
  • کارت شارژ همراه اول